บทความ

เหงาจัง...รู้สึกโดดเดี่ยว

เมื่อวานนี้ ผมได้เห็นสิ่งๆหนึ่งในกล่องเก็บมือถือ มองตอนแรกก็ไม่เห็นอะไร แต่พอหันมามองอีกที เห็นมือถือเหลืออยู่เพียงอันเดียว

เป็นภาพที่ไม่คุ้นเคย โดยปกติ จะมี 2 ภาพของกล่องใบนี้คือ มือถือของนักเรียนคอร์สประจำ จะถูกเก็บมากมายหลายช่องในช่วงที่เด็กๆกลับมาจากโรงเรียน และอีกภาพคือ มือถือจะไม่เหลือเลยสักเครื่อง เพราะเด็กๆเบิกไปใช้งานที่โรงเรียน

แต่วันนี้มาแปลก...มีมือถือ 1 เครื่องไม่ได้เบิกไปใช้งาน

เอ๊ะทำไม...ทำไมเจ้าของมือถือนี้ไม่เอาไปโรงเรียนตามปกติ หรือว่าแบตหมด หรือว่าเพราะอะไร พอไปดูชื่อ ถึงได้รู้ว่าเจ้าของมือถือนี้คือใคร

พอรู้ชื่อ ไม่แปลกใจเลยครับ ว่าทำไมมือถือเครื่องนี้ถึงถูกทิ้งไว้ที่นี่ จึงถ่ายรูปเก็บไว้ เพื่อรอถามเจ้าของอีกครั้งตอนเย็น

ตกเย็นก็ได้ข้อมูลตามคาดจากเจ้าของมือถือ คำตอบที่เขาไม่เอาไป ก็ตรงกับที่คิดไว้ คือ "อยากให้มือถือ อยู่ห่างจากชีวิตเขาบ้าง เพื่อจะได้มีเวลาอ่านหนังสือและทำความฝันให้มากขึ้น" เจ้าของมือถือตอบ

น้องภูมิ เด็กม.4 ที่ย้ายมาจาก จ.พังงา ย้ายมาเรียนม.4 ที่ จ.ระนอง เพื่อมากวดวิชา ตามความฝันที่น้องภูมิมีเป้าหมายคือ อยากให้พ่อแม่มีความสุข ได้ภูมิใจในตัวเขา ตามชื่อชองเขาที่พ่อแม่ตั้งให้

ตั้งแต่เขาย้ายมาเรียนที่นี่ เด็กคนนี้เป็นเด็กขยันมาก มากแบบต่อเนื่อง เป็นเด็กที่ควบคุมตัวเองได้ดีมาโดยตลอด สักวันความขยันนี้จะต้องสร้างผลงานที่น่าชื่นใจ สมกับที่ได้พากเพียรมาแน่นอน

สู้ต่อไปนะครับ น้องภูมิ น้องทำได้แน่ครับ